Wydawało się, że będzie dobrą koleżanką...
Jednak jak łatwo można się pomylić...
Poznałam ją kilka lat temu, wtedy nie myślałam o dzieciach, nie planowałam dzieci w głowie i cały ten świat był mi obcy..
Łączyły nas tylko luźne tematy o niczym tak naprawdę, kawka czasem w domu czasem na mieście, pogaduchy o rzeczach ogólnie mało istotnych, zakupy! Gusta inne, poglądy inne, sens istnienia inny, plany na przyszłości inne, pojęcie o życiu, miłości i przyjaźni ten inne!!
Trwała ta znajomość tak po prostu dla zasady, bo szkoda było urwać kontakt ze względu, nie wiem może na tą wspólną kawę!!
Zaszłam w ciąże ...
I wtedy spadł grom z jasnego nieba!!!
Dowiedziałam się, że owa ta dziewczyna nie chcialaby mieć swoich dzieci, bo ...
1. Jej miłość do męża i wzajemnie jest tak silna, że nie umieliby jej przelać na dziecko(!) WTF!!!??
2. Co by było gdybym tego dziecka nie zaakceptowała?? Przecież nie da się tak po prostu kogoś pokochać w jednej minucie! Jak to?
3. Figura!!! Co będzie z moim ciałem po porodzie, muszę być sexy dla męża! ( ot! niczym gwiazda filmowa)
4.Kariera!! Nie wyobrażam sobie siedzieć w domu z dzieckiem!( jeszcze żeby naprawdę było co stracić, żaden z niej prawnik czy doktor)!
I wiele tego typu tekstów, które miały mnie uświadomić co tracę, a raczej czego nie zyskuje mając dziecko!
Nie mogłam tego słuchać...
Dla mnie to nie kobieta...
Może i lepiej, że nie decyduje się na dzieci, bo z takim podejściem tylko by je skrzywdziła!
I tak znajomość się zakończyła ...
Dziś wiem, że dobrze wybrałam ...
Jestem mamą dwóch dziewczynek..
Czasem widuje ją na miescie ..samą... ja dumnie idę z wózkiem, bo to moje wielkie szczęście, to nic, że jestem po prawie nieprzespanej nocy... kiedyś to wszystko minie a ogromna miłość macierzyńska, której zaznałam pozostanie na zawsze!































